India Books of Records कडून सन्मान

ब्लॉग नं. 2026/298.

दिनांक: 26 ऑक्टोबर, 2026.

माझ्या मराठी ब्लॉगलेखनाची इंडिया बुक ऑफ रेकॉर्ड्समध्ये नोंद

वाचकांच्या प्रेमाने, प्रोत्साहनाने आणि माझ्या सातत्यपूर्ण प्रयत्नांनी साध्य झालेला आनंदाचा क्षण

मित्रांनो,

आजचा दिवस माझ्यासाठी अतिशय आनंदाचा,अभिमानाचा आणि कृतज्ञतेचा आहे. माझ्या मराठी ब्लॉगलेखनाची India Book of Records मध्ये नोंद झाली आहे! हा सन्मान केवळ माझ्या लेखणीचा नसून, माझ्या प्रत्येक ब्लॉगला वाचणाऱ्या, त्यावर प्रेम करणाऱ्या आणि मला सातत्याने लिहिण्यासाठी प्रोत्साहन देणाऱ्या आपणा सर्व वाचकांचाही आहे.

आज या आनंदाच्या क्षणी माझा ब्लॉगलेखनाचा प्रवास तुमच्याबरोबर शेअर करावासा वाटतो.

एका नव्या पर्वाची सुरुवात !

मार्च 2020 मध्ये मी बँक ऑफ इंडियामधून मुख्य व्यवस्थापक या पदावरून निवृत्त झालो.योगायोग असा की, त्याच सुमारास कोविड-19 च्या साथीने संपूर्ण जगाला वेढले आणि आपल्या जीवनशैलीत मोठे बदल घडू लागले. ऑनलाइन व्यवहार, डिजिटल माध्यमे आणि इंटरनेटचा वापर झपाट्याने वाढत होता.मला मात्र ब्लॉग म्हणजे काय, तो कसा लिहायचा, कुठे प्रकाशित करायचा, याबद्दल काहीही माहिती नव्हती !एका ऑनलाइन कार्यशाळेत सहभागी झालो. त्यातून थोडीफार माहिती मिळाली. 11 जुलै 2020 रोजी मी माझा पहिला ब्लॉग लिहिला. त्या वेळी ब्लॉगची सेटिंग्ज कशी करायची, तो व्यवस्थित कसा प्रकाशित करायचा, याचेही पुरेसे ज्ञान नव्हते. पण शिकण्याची तयारी होती आणि काहीतरी नवीन करण्याची उमेद होती.यूट्यूबवरील व्हिडिओ पाहून आणि इंटरनेटवरील विविध स्रोतांचा आधार घेऊन मी हळूहळू शिकत गेलो. चुका झाल्या, अडचणी आल्या; पण प्रत्येक अडचणीतून काहीतरी नवीन शिकायला मिळाले.

एका प्रवासातून सुरू झाले सातत्यपूर्ण लेखन!

डिसेंबर 2022 मध्ये मी विदर्भातील अनेक ठिकाणी फिरलो. त्या प्रवासात आलेले अनुभव, पाहिलेली ठिकाणे आणि मनात साठलेल्या आठवणी यांवर लिहावे, असा विचार मनात आला.त्यातूनच 4 जानेवारी 2023  पासून मी नियमितपणे ब्लॉग लिहिण्यास सुरुवात केली.

सुरुवातीला हा केवळ अनुभव मांडण्याचा प्रयत्न होता. हळूहळू आरोग्य, जीवनशैली, मानसिक स्वास्थ्य, सामाजिक विषय, दैनंदिन जीवनातील प्रश्न, विज्ञान आणि इतर अनेक विषयांवर लिहिण्याची प्रेरणा मिळत गेली.

लेखन हा माझ्या जीवनाचा अविभाज्य भाग बनू लागला. एखादा विषय वाचताना, एखादी घटना पाहताना किंवा एखादा नवीन विचार मनात येताना त्यावर ब्लॉग लिहिता येईल का, असा विचार आपोआप मनात येऊ लागला.

माझ्या ब्लॉगलेखनाचा प्रवास : एक दृष्टिक्षेप

मी केलेल्या ब्लॉगलेखनाची वर्षनिहाय आकडेवारी अशी आहे.

वर्ष	ब्लॉगची संख्या
2020 to 2022	सुरुवातीचे ब्लॉगलेखन
2023	324
2024	316
2025	367
2026 (19  ऑक्टोबरपर्यंत)	294

या कालावधीत ब्लॉगलेखन शिकण्यापासून ते सातत्याने ब्लॉग लिहिण्यापर्यंतचा प्रवास घडत गेला. विशेषतः 2025 आणि 2026 मध्ये जवळजवळ दररोज एक ब्लॉग लिहिण्याचा प्रयत्न केला.कधी एखादा विषय सहज सुचला, तर कधी वाचन, अभ्यास आणि संशोधन करून विषयाची माहिती गोळा करावी लागली. आरोग्यविषयक लेख लिहिताना तर विशेष काळजी घेऊन माहिती समजून घेणे आणि वाचकांपर्यंत सोप्या भाषेत पोहोचवणे आवश्यक असते.या सगळ्या प्रक्रियेत मला एक गोष्ट प्रकर्षाने जाणवली,लेखनातील सातत्य हे केवळ प्रेरणेवर अवलंबून नसते; त्यासाठी शिस्त, अभ्यास आणि स्वतःशी केलेली बांधिलकी महत्त्वाची असते.

इंडिया बुक ऑफ रेकॉर्ड्सचा विचार कसा मनात आला?

माझे ब्लॉगलेखन सुरू असतानाच मी एक दिवस India Book of Records संदर्भातील एक पोस्ट वाचली. ती वाचताना सहज मनात विचार आला—आपणही आपल्या ब्लॉगलेखनाच्या सातत्याबद्दल एखादा विक्रम नोंदवण्याचा प्रयत्न करावा का?हा विचार मनात आला आणि मी रेकॉर्डसाठी दावा दाखल करण्याचे ठरवले.प्रामाणिकपणे सांगायचे तर, असा दावा मंजूर होईल आणि आपल्या लेखनाची अधिकृत विक्रम म्हणून नोंद होईल, याची मला खात्री नव्हती. आवश्यक माहिती सादर केल्यानंतर निकालाची प्रतीक्षा सुरू होती.

आणि अखेर 24 ऑक्टोबर 2026 रोजी मला ई-मेलद्वारे आनंदाची बातमी मिळाली!

माझ्या नावावर नोंदवला गेलेला विक्रम !

India Book of Records कडून प्राप्त झालेल्या ई-मेलनुसार, माझा दावा मंजूर करण्यात आला असून माझ्या ब्लॉगलेखनाची विक्रम म्हणून नोंद झाली आहे.

रेकॉर्डचे अधिकृत शीर्षक :

“Maximum Marathi blogs written and published by an individual” म्हणजेच, एका व्यक्तीने लिहून प्रकाशित केलेल्या मराठी ब्लॉग्सची सर्वाधिक संख्या.रेकॉर्डच्या अधिकृत नोंदीनुसार, पुणे, महाराष्ट्र येथील प्रसाद कृष्णराव नातू यांनी 11 जुलै 2020 ते 19 ऑक्टोबर 2026 या कालावधीत आपल्या www.prasadnatoo.co.in या वेबसाइटवर आरोग्य, वेलनेस आणि इतर विविध विषयांवर एकूण 1,332 मराठी ब्लॉग लिहून प्रकाशित केले. या विक्रमाची पुष्टी 22 ऑक्टोबर 2026 रोजी करण्यात आली आहे.

हा संदेश वाचताना मनात अनेक भावना दाटून आल्या. काही वर्षांपूर्वी ब्लॉग कसा लिहायचा, हेही माहीत नसलेल्या माझ्यासारख्या व्यक्तीच्या लेखनाची आज अशा प्रकारे नोंद झाली, ही माझ्यासाठी निश्चितच अविस्मरणीय बाब आहे.

या यशामागे माझ्या वाचकांचे मोठे योगदान !

मित्रांनो, या संपूर्ण प्रवासात मला एक गोष्ट प्रकर्षाने जाणवली. लेखक लिहितो, पण त्याच्या लेखनाला खरा अर्थ प्राप्त होतो तो वाचकांमुळे! आपण माझे ब्लॉग वाचले, त्यातून काहीतरी नवीन जाणून घेतले, आपले विचार व्यक्त केले आणि वेळोवेळी मला प्रोत्साहन दिले. आपल्या प्रतिक्रिया, शुभेच्छा आणि सकारात्मक प्रतिसाद यांमुळे मला अधिकाधिक लिहिण्याची प्रेरणा मिळाली. एखादा ब्लॉग लिहून प्रकाशित केल्यानंतर तो कुणीतरी वाचत आहे, त्यातील माहिती कुणाला तरी उपयोगी पडत आहे, ही भावना पुढील ब्लॉग लिहिण्यासाठी बळ देते.

विशेषतः आरोग्यविषयक ब्लॉग लिहिताना माझ्या मनात नेहमी एक विचार असतो,आपण लिहिलेल्या माहितीमुळे एखाद्या व्यक्तीला आपल्या आरोग्याबद्दल अधिक जागरूक होता आले, एखादी चांगली सवय लावून घेण्याची प्रेरणा मिळाली किंवा एखाद्या महत्त्वाच्या विषयाची योग्य माहिती मिळाली, तर आपल्या लेखनाचे सार्थक झाले.

माझ्या ब्लॉगना मिळणारा वाचकांचा प्रतिसाद हा माझ्यासाठी केवळ आकडा नाही. तो माझ्या लेखनप्रवासाचा प्रेरणास्रोत आहे.

म्हणूनच हा विक्रम मी माझ्या सर्व वाचकांना समर्पित करतो!

आपण दिलेल्या प्रेमाशिवाय आणि प्रोत्साहनाशिवाय हा प्रवास इतका सातत्यपूर्ण झाला असता का, याचे उत्तर देणे कठीण आहे. माझ्या या यशात आपणा सर्वांचा वाटा आहे, असे मी मनापासून मानतो.

विक्रम झाला, पण प्रवास अजून संपलेला नाही!

मित्रांनो, हा सन्मान मिळाला म्हणून आता थांबायचे नाही. उलट, यामुळे माझी जबाबदारी अधिक वाढली आहे, असे मला वाटते.यापुढेही विविध विषयांवर माहितीपूर्ण, अभ्यासपूर्ण आणि वाचकांना उपयोगी ठरणारे ब्लॉग लिहिण्याचा माझा प्रयत्न राहील. विशेषतः आरोग्य, मानसिक स्वास्थ्य, जीवनशैली आणि दैनंदिन जीवनातील महत्त्वाच्या प्रश्नांवर सोप्या मराठीत माहिती देण्याचा माझा मानस आहे.माझे एक उद्दिष्ट नेहमीच राहील—वाचकांना केवळ माहिती देणे नव्हे, तर त्यांना विचार करायला लावणे, योग्य प्रश्न विचारण्याची प्रेरणा देणे आणि जीवन अधिक चांगल्या पद्धतीने जगण्यासाठी मदत करणे.

निवृत्तीनंतरचे आयुष्य हे केवळ विश्रांतीसाठी नसते. ते स्वतःमधील सुप्त गुणांना वाव देण्यासाठी, नवीन गोष्टी शिकण्यासाठी आणि समाजासाठी काहीतरी योगदान देण्यासाठीही असते. माझ्या ब्लॉगलेखनाच्या प्रवासाने मला याची जाणीव करून दिली.आजचा हा सन्मान मला सांगतो की, वयाची किंवा निवृत्तीची मर्यादा मनाने स्वीकारली नाही, तर नवीन क्षेत्रातही काहीतरी साध्य करता येते.

शेवटी एवढेच...

माझ्या सर्व वाचकांचे, मित्रांचे, कुटुंबीयांचे आणि या प्रवासात मला प्रत्यक्ष-अप्रत्यक्षपणे प्रोत्साहन देणाऱ्या प्रत्येक व्यक्तीचे मी मनःपूर्वक आभार मानतो.आपण माझे ब्लॉग वाचत राहा, आपल्या प्रतिक्रिया कळवत राहा आणि काही सुधारणा सुचवायच्या असतील, तर त्या निःसंकोचपणे सांगा. आपल्या सूचना माझ्यासाठी महत्त्वाच्या आहेत. आपले प्रेम आणि प्रोत्साहन हीच माझ्या लेखणीची खरी ऊर्जा आहे.आपल्या सर्वांच्या साथीने ब्लॉगलेखनाचा हा प्रवास असाच पुढे चालू राहील, हीच अपेक्षा!

आपला स्नेहांकित,

प्रसाद नातू, पुणे.

26 ऑक्टोबर, 2026.