ब्रेक अप साठी स्त्री जबाबदार आहे का?

ब्लॉग नं:2025/277

दिनांक: 3 ऑक्टोबर,2025. 

मित्रांनो,

आजकाल आपण बर्‍याच वेळा, ब्रेकअप च्या बातम्या ऐकतो. याला कधी पुरुष जबाबदार असतो तर कधी स्त्री तर कधी दोघेही. आता पुरुष प्रधान समाज व्यवस्था तितकीशी राह्यली नाही, म्हणत असलो तरी ब्रेक अपचा दोष किंवा कारण स्त्री असली पाह्यजे असे म्हणतात.पण वास्तव काय असू शकतं हे आजच्या ब्लॉग मध्ये जाणून घ्यायचा आपण प्रयत्न करणार आहोत.

सविस्तर:

विवाहाचा पाया: परंपरा की सत्य? स्त्रीच्या मनातून:

पिढ्यान्‌पिढ्या आपण ऐकत आलो आहोत की,“विवाह हा समाजाचा पाया आहे.तो पवित्र आहे,स्थैर्य देणारा आहे आणि स्त्रीच्या आयुष्याचे अंतिम ध्येय आहे.”पण खरा प्रश्न असा आहे की, या पायाचा आधार नेमका कशावर आहे?शांततेवर? का सहनशीलतेवर?

आज भारतातील अनेक स्त्रिया, या प्रश्नाला प्रामाणिकपणे सामोऱ्या जात आहेत.त्या विवाह संस्था नाकारत नाहीत,पण त्या नात्यात स्वतःला हरवण्याची तयारी मात्र करत नाहीत.

एकत्र असतानाही एकटेपणाची सल:

लग्न झालं म्हणजे नेहमीच “मोल जाणलं जाणं” असतं असं नाही.सोशल मीडियावर कौटुंबिक फोटो,सण-वारातील एकत्रित क्षण,घराच्या भिंतींवर लावलेले लग्नाचे फोटो...या सगळ्या बाह्य सजावटीतही,स्त्रीच्या मनात खोलवर एकाकीपणाची पोकळी असते. तिचा आवाज ऐकला जात नाही, तिच्या भावना ओळखल्या जात नाहीत. आणि मग ती विसरून जाते की “समजलं जाणं” म्हणजे नेमकं काय असतं.

विवाह म्हणजे प्रेम असतंच का?

विवाह टिकतो तो नेहमी प्रेमावरच नाही,तर कधी कधी सहनशीलतेवर टिकतो.स्त्री अनेक वेळा आपली स्वप्ने गमावते,स्वतःचं अस्तित्व हरवते, आणि हळूहळू आपलं स्वत्व विसरते.ती नातं तोडते ते एखाद्या एका क्षणामुळे नाही, तर शेकडो अशा क्षणांच्या जखमा जमा होऊन.

“मुलांसाठी टिकाव धरावा का?”

आपण अनेकदा ऐकतो की, “मुलांसाठी हे लग्न टिकवावं.”पण खरी गोष्ट अशी आहे की,मुलं पाहतात.ते पाहतात की त्यांची आई कशी दुर्लक्षित होते,ती कशी दाराआड रडते आणि जेवणाच्या टेबलावर हसते.त्यांना नकळत शिकवलं जातं की –प्रेम म्हणजे सहनशीलता,स्त्रियांनी गप्प असायला हवे,वेदना सहन करायला हव्यात.पुरुष बदलत नाहीत,कारण स्त्रिया कायम समायोजन करतात.

म्हणून खरा प्रश्न असा आहे – “हे लग्न मुलांना काय शिकवतंय?” आईने स्वतःकडे पडतं घेऊन  मुलांसमोर उभं राहणं, हेच त्यांच्या भविष्यासाठी सर्वात प्रेमळ पाऊल असतं.

न दिसणाऱ्या जखमा,सर्व जखमा रक्तबंबाळ नसतात.“तसं काही घडलं नाही,तुला चुकीचं आठवतंय.”“तू फार संवेदनशील आहेस.” “तू अशी नसतीस तर मी असं वागलो नसतो.” अशा वाक्यांमधून हळूहळू तयार होतो,मानसिक छळाचा नवा चेहरा – जो दिसत नाही, पण स्त्रीला आतून तोडत असतो.

सर्वात धोकादायक विवाह:

स्त्रिया अनेकदा अडकतात,त्या “बऱ्यापैकी बऱ्या” लग्नात.पती हिंसा करत नाही,दारू पित नाही,परस्त्रीगमन करत नाही – पण तो भावनिकदृष्ट्या दूर असतो, तिच्या अस्तित्वाकडे दुर्लक्ष करतो.समाज म्हणतो – “तो चांगला आहे,अजून काय हवं?” पण हिंसा नसणे म्हणजे प्रेम असणे होते कां?आणि जीवनातील शांतता, केवळ गोंधळ नाही शांतता म्हणायची कां?

आता पुढे भविष्यात काय?

आजच्या स्त्रिया आता अशा भूमिका स्विकारायला तयार नाहीत,ज्या त्यांना नजरेआड करतात.ही विवाहातून बाहेर पडण्याची चळवळ नाही, तर विवाहाच्या कल्पनेला सत्याच्या प्रकाशात पाहण्याची वेळ आहे.

विवाह असा नको –

जिथे फक्त एकाची वाढ होत असते आणि दुसरा कायम त्याग करतो,जिथे एकाचा आवाज केंद्रस्थानी आणि दुसरा गप्प,जिथे एकाची ओळख फुलते आणि दुसऱ्याचे अस्तित्वच नाहीसं होतं.विवाह असा हवा –जिथे दोन पूर्ण व्यक्ती एकत्र येतील.

समारोप:

भारतामध्ये मरतंय ते प्रेम किंवा कुटुंब नाही.मरतेय ती जुनी कल्पना – की स्त्रिया कायम अशा लग्नात टिकून राहतील, जिथे त्या गुदमरतात. या स्त्रिया अपयशी नाहीत. त्या दाखवत आहेत की –“शांतता म्हणजे फक्त तग धरून राहणं नाही.” त्या आता स्वतःसाठी उभ्या राहत आहेत, परंपरेपेक्षा सत्य निवडत आहेत, आणि स्वतःला हरवण्याऐवजी स्वतःवर प्रेम करत आहेत.अर्थात, हा एक कंगोरा झाला. दुसर्‍याचा विचार देखिल व्हायला.कारण नाही तर एकतर्फी विचार होतील, त्यावर वाचा उद्याच्या ब्लॉग मध्ये.

आजचा ब्लॉग तुम्हाला कसा वाटला,हे कमेन्ट बॉक्स मध्ये जरूर लिहा. पुन्हा भेटूया उद्याच्या ब्लॉग मध्ये तोपर्यंत आपली आणि आपल्या परिवाराची काळजी घ्या. स्वस्थ रहा,आनंदी रहा,मस्त जगा. 

  

✍🏻 लेखक: प्रसाद नातु

 (आरोग्य व जीवनशैली विषयक लेखक)

 📝 टीप: हा लेख केवळ माहितीपुरता आहे. कोणताही वैद्यकीय सल्ला घेण्यासाठी आपल्या डॉक्टरांशी संपर्क करावा.